Velayet, ergin olmayan çocuğun bakımı, eğitimi, korunması, temsili ve mallarının yönetimi konusunda ana ve babaya kanunla tanınan hak ve yükümlülüklerin bütünüdür. Evlilik devam ederken ana ve baba velayeti birlikte kullanır.
Çocuk on sekiz yaşını doldurunca veya evlenerek ergin olunca velayet sona erer. Boşanma veya ayrılık kararı veren mahkeme, olanak bulundukça ana ve babayı dinledikten sonra velayeti çocuğun yararını gözeterek eşlerden birine verir ve velayet kendisine verilmeyen eşle çocuk arasındaki kişisel ilişkiyi düzenler.
Velayet kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlüdür; bu katkı iştirak nafakası olarak bilinir. Mahkeme, kişisel ilişki düzenlemesinin gereklerine uyulmamasının, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayetin değiştirilmesine yol açabileceğini kararında ihtar eder.
Ana veya babanın yeniden evlenmesi, başka bir yere gitmesi ya da ölmesi gibi yeni durumlarda hâkim gerekli önlemleri alır ve velayetin değiştirilmesine karar verebilir. Ana ve baba velayet görevini ağır biçimde savsaklarsa ve diğer önlemler yetersiz kalırsa hâkim velayetin kaldırılmasına karar verir. Bu davalara aile mahkemesi bakar.
Kaynaklar
Bu sayfa genel bilgi verir, hukuki danışmanlık değildir. Süre, yetkili merci ve harç gibi bilgiler değişebilir; işlem yapmadan önce yürürlükteki mevzuatı ve ilgili kurumu kontrol edin, gerekirse bir avukata danışın.